ՍԻՄՎՈԼԻԶԱՑԻԱ

Շարունակում ենք անդրադառնալ հոգեվերլուծական այն կարևոր հասկացություններին, որոնք հաճախ երկրորդային տեղ են ստանում գրականության մեջ և պրակտիկայում: Այսօր փորձենք ընդգծել այդպիսի հասկացություններից մեկի՝ սիմվոլիզացիայի հիմնարար նշանակությունը:  

Ինչպես գիտենք, մարդն ընդունակ է մտքում պահել և անհրաժեշտության դեպքում կրկին մտովի պատկերացնել օբյեկտներ, նույնիսկ այդ օբյեկտների բացակայության պայմաններում: Այդ երևույթն առաջին անգամ նկարագրել է Ժան Պիաժեն [4]՝ անվանելով սիմվոլիկ ֆունկցիա, և ընդգծելով դրա աստիճանական զարգացումը երեխայի մոտ: Անդրադարձը  սիմվոլիկ ֆունկցիային շատ կարևոր է, քանի որ այն հիմք է հանդիսանում սիմվոլիզացիայի գործընթացի համար, չնայած, որ նկարագրվել է ավելի ուշ, քան սիմվոլիզացիան:

ՊՐՈՅԵԿՏԻՎ ՆՈՒՅՆԱԿԱՆԱՑՈՒՄ

Պրոյեկտիվ նույնականացումը (պրոյեկտիվ իդենտիֆիկացիան) անձի հիմնական ու կարևորագույն հոգեբանական պաշտպանական մեխանիզմներից մեկն է՝ չնայած, որ դրան համեմատաբար քիչ անդրադարձ է կատարվում հոգեթերապևտիկ գրականության մեջ, մանավանդ եթե այդ գրականությունը հոգեվերլուծական չէ: Պրոյեկտիվ նույնականացումն էլ ավելի հազվադեպ է նկարագրվում և բացատրվում իր կոնցեպտի ամբողջականության մեջ՝ այդ մեխանիզմը հոգեկան այլ միավորների հետ կապերի համատեքստում, ուստի կարծում եմ, որ խիստ անհրաժեշտ է այս հասկացությանը հանգամանալից մոտեցում ցույց տալ: Եթե կարողանանք հեշտությամբ տարբերակել այն  հոգեկանի գործունեության բազմազան "աներևույթ երևույթների" շարքում, մեզ համար անհամեմատ ավելի պարզ կլինեն հոգեկան մի շարք դրսևորումներ հատկապես հոգեթերապևտիկ հարաբերություններում: Այս գրառումը, իհարկե, չի հավակնում այդ դերը ստանձնել, սակայն այն կարող է հետաքրքրություն առաջացնել՝ ավելի խորությամբ ուսումնասիրելու համար այս երևույթը:

Հոգեվերլուծաբանը և ձեն-բուդդիստական ուսուցիչը. Լևոն Աբրահամյան

Այս կարճ մենախոսության մեջ պրն. Լ. Աբրահամյանը շատ կարևոր տեսանկյուն է զարգացնում՝ ընդհանուր, ոչ հոգեվերլուծական մեկնաբանություն տալով հոգեվերլուծական մեթոդի էությանը, ինչը, կարծում եմ, ավելի լայն տեսադաշտ է բացում նեղ մասնագետների համար: 

Շնորհակալություն http://boon.am-ին