Բրիտանացի մանկական հոգեբույժ, հոգեվերլուծող Դոնալդ Վինիկոտը (1896-1971) իր մի շարք աշխատություններում բազմիցս անդրադառնում է երեխայի և օբյեկտի հարաբերություններին և նշում, որ երեխան` բնականոն հոգեկան զարգացման համար մշտական պահանջմունք ունի սեփական «աշխարհի կենտրոնը» լինելու:
